Society WTF?

Γενικά είμαι από τα άτομα που υποστηρίζουν την κοινωνία, με την έννοια ότι την γουστάρω. Θεωρώ βέβαια ότι μπορώ να ζήσω και μόνος μου σε μία σπηλιά χωρίς κανέναν άλλο, και διαφωνώ σε πάρα μα πάρα πολλά με το σύνολο της κοινωνίας, αυτό όμως δεν με εμποδίζει από το να τη θαυμάζω. ΟΜΩΣ η κοινωνία πολλές μα πάρα πολλές φορές με αηδιάζει, με κάνει να σιχαθώ την ύπαρξή μου ως ανθρώπινο όν.

Αφορμή αυτής της επίθεσης προς την κοινωνία (χαχα την είδα Hermann Hesse) είναι η συνέντευξη που πήρε η αντιπαθέστατη και ψυχρότατη Έλλη Στάη χθες από κάτι δίδυμες που έβγαλαν 19-φεύγα και πέρασαν ιατρική και φιλολογία. Κατ’ αρχάς να συγχαρώ τις κοπέλες για την επιτυχία τους, και στη συνέχεια να αρχίσω να βρίζω τα ΒΛΗΤΑ τους γονείς τους. Ρε σάπιε, ρε αποτυχημένε, καρακομπλεξικέ, οι κόρες σου έβγαλαν τα μάτια τους πάνω από τα άθλια σχολικά βιβλία και τα κατάφεραν jet, και εσύ αντί να τις πας να τις κεράσεις μπίρες ή ό,τι στο διάολο γουστάρουν τις πήγες στη Στάη να τις καμαρώσει το πανελλήνιο. ΜΠΡΑΒΟ! Φαντάζομαι είναι το όνειρο του κάθε παιδιού τη μέρα που μαθαίνει τη σχολή που πέρασε, να βγαίνει στα δελτία για να δοξάσει το “βαρύ” όνομα της φαμίλιας.

Από το γεγονός αυτό θα οδηγηθώ σε κάποιες γενικεύσεις με τις οποίες πολλόι θα διαφωνήσουν. Γενίκευση πρώτη: Οι περισσότεροι που κάνουν οικογένεια την κάνουν για να ολοκληρωθεί το image τους και (γενικευση δεύτερη) τα παιδιά αποτελούν ακόμη μία πινελιά στην εικόνα του ευτιχισμένου και καθ’ όλα τέλειου μίκρο-μέγαλο-ή σκέτου-αστού.

Ανάλυση της γενίκευσης νούμερο ένα: Ζω στην σύγχρονη κοινωνία, ασχέτως οικονομικού status και κοινωνικής τάξης, συνειδητά ή και υποσυνείδητα πρέπει να φωνάξω ότι δεν είμαι gay, ως “ανοιχτόμυαλος” και “πολιτισμένος” δεν μπορώ να κάνω κατά μέτωπο επίθεση στην gay κοινώτητα. Τι μου μένει; Ένας γάμος για κρύψω ακόμα και από τον εαυτό μου το πόσο ομοφοβικός είμαι. Τονίζω ότι όλα αυτα γίνονται υποσυνείδητα, οπότε δεν θα ήθελα να ακούσω βλακείες του style “εγω δεν το σκέφτομαι αυτό”, το υποσυνείδητο δεν το ελέγχεις!

Ανάλυση γενίκευσης νούμερο δύο: Έχω τη γυναίκα μου, την έχω βαρεθεί, με έχει βαρεθεί, έχει πάψει εδω και καιρό το τσίρκο που λέγεται γάμος να πουλάει την ποσότητα μούρης που θα ήθελα και καλό θα ήταν να αποδέιξω για ακόμη μία φορά τη βαρβατήλα μου, και τώρα με χειροπιαστές αποδείξεις… Το αποτέλεσμα αυτών των κόμπλεξ… Απόγονοι! Και βέβαια όσο πιο “πετυχημένα” είναι τα παιδιά μου τόσο περισσότερο προβάλω το τέλειο-γαμάτο-υγειές περιβάλλον του σπιτικού μου. Δεν με ενδιαφέρουν τα ταλέντα, οι κλίσεις και τα θέλω των παιδιών μου, πρέπει να είναι πρώτοι μαθητές, και αν σπάσει ο διάολος το ποδάρι τους και δεν τραβάνε στα γράμματα ΠΡΕΠΕΙ να τα στρέψω στον ΠΡΩΤ-αθλητισμό.

Όλοι μας, μα όλοι ζούμε μέσα στη γυάλα μας. Άλλου η γυάλα είναι για χρυσόψαρο, άλλου ενυδρείο και άλλου λίμνη ή και ωκεανός, όλες όμως έχουν όρια. Δεν θέλω λοιπόν να το παίξω ελιτιστής και έξω από την λούμπα των όσων έγραψα παραπάνω, απλά δεν γνωρίζω αν έχω υπάρξει πιόνι αυτού του θεατρικού, έστω και άθελά μου ως έρμαιο του υποσυνείδητου των γονιών μου.

Υ.Γ.: kids are innocent http://www.mangahere.com/manga/ikigami/v04/c019 και τα τρία acts του “The last lesson” arc.

Υ.Γ.: Ο homo sapiens πρέπει να ντρέπεται για την πάρτι μας.